Levensboek, memoires, herinneringen

Leg ze vast, die dierbare herinneringen. Dat adviseer ik met regelmaat aan mensen die mij bijzondere verhalen vertellen. Vaak zie ik dan enige twijfel, maar als we even doorpraten ontstaat er het nodige enthousiasme. Neem pen en papier, raad ik dan aan, en ga aan de slag. Niet ingewikkeld doen, maar gewoon opschrijven wat in je opkomt. Pas daarna volgt het schrappen, schaven en herschrijven. En uiteindelijk ontstaat er een document, of zelfs een boek.

Persoonlijke verhalen, schrijf ze op

Hoewel het kinkt als een cliché, wijs ik er ook tijdens mijn schrijfworkshops voortdurend op dat iedereen een verhaal heeft te vertellen. Oh ja, klinkt het dan niet zelden. Of ik  voorbeelden kan geven om mijn bewering te staven. Ik verwijs daarbij onder andere naar de artikelen die ik deze zomer en in die van 2017 schreef voor de Barneveldse Krant. Allemaal persoonlijke verhalen van mensen die zelf vonden dat ze niets bijzonders hadden te vertellen. Wil je ze lezen? Ik bundelde de artikelen in een gratis e-book. Dat kun je hier downloaden. Ook de interviews die ik in de zomermaanden van 2018 schreef bundelde ik een e-book (download).

Persoonlijke verhalen, leg ze vast.

Zo zat ik aan de keukentafel bij een mevrouw die jarenlang voor haar beide ouders had gezorgd. Ook was ik te gast bij een echtpaar waarvan de vrouw aan ALS leed en volkomen afhankelijk was van de zorg van haar man. Aanrijpende onderwerpen waar openhartig over werd verteld.

Fietsenmaker eindelijk zelf op de fiets

Was het allemaal kommer en kwel? Nee, zeker niet. Ik denk aan die medewerker van een supermarkt die ik interviewde. Na vijftig werkzame jaren besloot hij dat het mooi was geweest. Eindelijk had hij nu tijd om met zijn vrouw leuke dingen te doen, zoals hij het zelf omschreef. Spectaculair waren zijn plannen niet. Een stukje fietsen, een kopje koffie ergens drinken. Dat was voldoende. Net als voor het echtpaar dat tientallen jaren een tweewielerzaak dreef en daar mee stopte. Eindelijk hadden Konden ze nu zelf op de fiets stappen om de omgeving te verkennen.

Ook ging ik op bezoek bij een fietsenmaker die mij vertelde over de groei van het toerisme in Voorthuizen, de opkomst van internet en introductie van de elektrische fiets. Op zijn toonbank stond geen pinapparaat en aan een computer was hij nooit beginnen. Toch was zijn fietsenwinkel meer dan vijftig jaar een begrip in het dorp. En over de modelfietsen die in zijn winkel stonden kon hij uren vertellen. Overal kwamen ze vandaan, een unieke verzameling. Hoogtepunt van mijn bezoek was de confrontatie met een schitterend gerestaureerde bromfiets.

Woonwijk krijgt historische naam

Vandaag rond ik een artikel af over een nieuwe woonwijk. Dat lijkt op zich een weinig inspirerend onderwerp, ware het niet dat ik iemand ontmoette die mij kon uitleggen dat achter de naam van de wijk een rijke historie schuil gaat. Ook dat leverde weer een bijzonder verhaal op. Van een boerderij uit de achttiende eeuw, tot het plan om er een pannenkoekenhuis van te maken. Plannen de uiteindelijk in rook opgaan als de boerenhoeve opnieuw in de as wordt gelegd.

Overal zit een verhaal in. Stel je open voor ogenschijnlijk nietszeggende gebeurtenissen, zorg dat je voortdurend nieuwsgierig blijft en aarzel niet om een beetje te gaan speuren. Houd pen en papier voortdurend in de aanslag en je zult ontdekken dat iedereen een verhaal kan vertellen dat de moeite waard is om op te schrijven.

Geplaatst in schrijfnieuws en getagd met .

Wat is jouw mening?