‘Mijn opa droeg een grijze pet’

“Heb je zelf je levensverhaal al geschreven?” Die vraag moet ik regelmatig beantwoorden tijdens mijn schrijfworkshops waarin ik de deelnemers vertel hoe ze een omvangrijk project als een biografie of een autobiografie moeten aanpakken.

Levensverhaal

Een beetje aarzelend moet ik toegeven dat het daar tot nu toe niet van is gekomen. Dat wil zeggen, tot voor kort. Die voortdurende vragen hebben me het duwtje gegeven da ik nodig had om de herinneringen aan mij prille jeugd vast te leggen. Geen levensverhaal in de ware betekenis van het woord, maar wel een verzameling gebeurtenissen die mij altijd zijn bijgebleven.

Gebundelde memoires

Nu leek mij een boek schrijven wel erg ambitieus. Liever spreek ik over memoires die ik misschien, ooit, nog eens bundel. Tot die tijd publiceer ik ze hier in de vorm van een blog. Als een eerbetoon aan mijn opa voor wie niets teveel was, die hardop de krant las omdat hij anders niet begreep wat er stond en die zo mooi kon vertellen.